فراخاستن

فراخاستن. [ ف َ ت َ ]( مص مرکب ) قیام کردن. ( یادداشت بخط مؤلف ). برخاستن: چون فضلویه فراخاست ایشان را شوکتی پدیدآمد. ( فارسنامه ابن بلخی ص 164 ). رجوع به فرا شود.

( ~. تَ ) (مص ل. ) قیام کردن، برخاستن.

قیام کردن، برخاستن.

( مصدر ) قیام کردن برخاستن.

قیام کردن، برخاستن.