لغت نامه دهخدا
غلیته. [ غ َ ت َ / ت ِ ] ( اِ ) گیاهی باشد که از آن بمانند جوال چیزی سازند و بدان کاه و پنبه و امثال آن کشند. ( برهان قاطع ). گیاهی بود مانند گیاه حصیر که بتابند و جوال کاهکشان کنند. ( فرهنگ اوبهی ). گیاهی است که از آن جوال کاه سازند. ( فرهنگ رشیدی ).
