غثری

لغت نامه دهخدا

غثری. [ غ َ ث َ ری ی ] ( ع ص نسبی ) کشت دشتی که از باران آب خورد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). در غالب شهرستانهای ایران دیم و دیمی گویند. العثری بالعین المهملة. ( اقرب الموارد ).