غالیله

«غالیله» واژه‌ای معرب از «گالیله» است و به دانشمند، اخترشناس، فیزیک‌دان و مهندس برجسته ایتالیایی اشاره دارد که در ۱۵ فوریه ۱۵۶۴ در شهر پیزای ایتالیا به دنیا آمد. او را اغلب «پدر اخترشناسی رصدی»، «پدر روش علمی» و «پدر علم مدرن» می‌نامند و برخی نیز او را یک همه‌چیزدان می‌دانند. گالیله با ساخت و بهبود تلسکوپ به رصد دقیق آسمان‌ها پرداخت و توانست جزئیات سطح ماه، سیارات و دیگر اجرام آسمانی را ثبت و تحلیل کند. در زمان او، تصور غالب این بود که برای حرکت مستمر یک جسم، نیرو دائمی لازم است؛ اما گالیله با آزمایش‌ها و مشاهدات خود نشان داد که این فرضیه نادرست است و این کشف بعدها زمینه‌ساز تدوین قانون اول حرکت نیوتن شد. دستاوردهای گالیله نه تنها در اخترشناسی و فیزیک، بلکه در توسعه روش علمی و آزمایشگاهی نیز تاثیرگذار بود و مسیر علم مدرن را هموار ساخت.