لغت نامه دهخدا
علی قیچاطی. [ ع َ ی ِ ق َ ] ( اِخ ) ابن عمربن ابراهیم بن عبداﷲ کنانی قیچاطی. مکنی به ابوالحسن. ادیب و نویسنده و شاعر و قاری بود. وی در سال 650 هَ. ق. متولد شد و در سال 730 یا 760 هَ. ق. در غرناطة درگذشت. او راست: التکملة المفیدة لحافظ القصیدة أی الشاطبیة. ( از معجم المؤلفین ).
