لغت نامه دهخدا
علی خوارزمی. [ ع َ ی ِ خوا /خا رَ ] ( اِخ ) ابن عَرّاق صناری خوارزمی، مکنّی به ابوالحسن. نحوی و لغوی و عروضی و فقیه و مفسر بود و در سال 539 هَ. ق. در مذانة از قرای خوارزم درگذشت او راست: شماریخ الدرر فی تفسیر القرآن. ( از معجم المؤلفین بنقل از معجم الادباء یاقوت ج 14 ص 63. بغیةالوعاةسیوطی ص 343. و کشف الظنون حاجی خلیفه ص 447 و 1019 ).
علی خوارزمی. [ ع َ ی ِ خوا / خا رَ ] ( اِخ ) ابن محمدبن علی بن احمدبن مروان عمرانی خوارزمی، مکنّی به ابوالحسن. رجوع به علی عمرانی و ابوالحسن عمرانی شود.
