علاب

لغت نامه دهخدا

علاب.[ ع َ ] ( ع اِ ) نشانی است در درازای گردن. ( قطر المحیط ) ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). رجوع به علاط شود.
علاب. [ ع ُل ْ لا ] ( ع اِ ) ارزیز. ( دستورالاخوان ).