معنی عظیب | لغت یاب

لغت نامه دهخدا

عظیب. [ ع ِ ی َب ب ] ( ع ص ) عظیب الخَلق؛ مرد بزرگ جثه. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || عظیب الخُلق؛ مرد بدخوی. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).