لغت نامه دهخدا
( عسقفة ) عسقفة. [ ع َق َ ف َ ] ( ع مص ) بستگی و سختگی چشم، خلاف گریه، و بی آب شدن چشم، یا اراده گریه کردن و نتوانستن. ( منتهی الارب ). خلاف بکاء، و گویند خواستن گریه را و نتوانستن. ( از اقرب الموارد ). || آهنگ نمودن بر خیر و نکردن آن را. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).
