لغت نامه دهخدا
( عدیة ) عدیة. [ ع ُ دَی ْ ی َ ] ( اِخ ) کنار وادی؛ هضبةای است که بنوضبیة و بنوعامربن ذهل در آنجا هم قسم شدند. ( از معجم البلدان ) ( منتهی الارب ).
( عدیة ) عدیة. [ ع ُ دَی ْ ی َ ] ( اِخ ) کنار وادی؛ هضبةای است که بنوضبیة و بنوعامربن ذهل در آنجا هم قسم شدند. ( از معجم البلدان ) ( منتهی الارب ).
کنار وادی هضبه است که بنو ضبیه و بنو عامر بن ذهل در آنجا هم قسم شدند