عبدالوهاب کجانی اردستانی اصفهانی
عبدالوهاب کجانی اردستانی اصفهانی از ادیبان، شاعران و خوشنویسان برجسته اصفهان در قرن سیزدهم هجری قمری بود که در خانوادهای اهل ادب و فرهنگ در روستای کُجان از توابع اردستان متولد شد و دوران کودکی و جوانی خود را در همان منطقه سپری کرد. او پس از مدتی به اردستان رفت و در آنجا ساکن شد و به فراگیری دانشهای ادبی، هنری و دیوانی پرداخت و به دلیل استعداد و ذوق ادبی، به سرعت در میان اهل فرهنگ شناخته شد. وی مدتی در امور دیوانی و اداری نزد یکی از حکام محلی به نام محمدعلی عرب عامری فعالیت داشت، اما به دلیل کافی نبودن درآمد این شغل، تصمیم گرفت به اصفهان مهاجرت کند. در اصفهان وارد حلقه اهل علم و ادب شد و به خدمت سیّدمحمدباقر حجّةالاسلام شفتی، از عالمان و شخصیتهای برجسته آن دوره، درآمد و با سرودن اشعار در مدح او جایگاه ادبی خود را تثبیت کرد. عبدالوهاب کجانی در سرودن انواع شعر، بهویژه غزل و قصیده، توانایی قابل توجهی داشت و آثار او نشاندهنده ذوق لطیف و مهارت او در بیان مفاهیم ادبی و معنوی است. افزون بر شاعری، او در هنر خوشنویسی نیز بسیار ماهر بود و خطوط نسخ، شکسته و نستعلیق را با زیبایی و دقت مینوشت که این امر جایگاه هنری او را برجستهتر میکرد. همچنین در فن «سیاق» یا حسابنویسی دیوانی مهارت داشت و این تواناییها او را به فردی چندبعدی در عرصه ادب و هنر تبدیل کرده بود. اشعار او بیشتر در قالب مدح و ستایش بزرگان دینی و علمی زمان خود سروده شده و نشاندهنده پیوند عمیق او با فضای مذهبی و فرهنگی عصرش است. او در میان ادیبان اصفهان به عنوان فردی خوشذوق، هنرمند و متعهد شناخته میشد که آثارش بازتابدهنده فرهنگ ادبی قرن سیزدهم هجری است. بنابراین، عبدالوهاب کجانی اردستانی اصفهانی را میتوان یکی از چهرههای مهم ادبی و هنری اصفهان دانست که در شعر، خوشنویسی و نویسندگی دیوانی جایگاه ویژهای در تاریخ فرهنگ ایران دارد.
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] عبدالوهاب کجانی اردستانی اصفهانی، از ادبا، شعرا و خوشنویسان اصفهان در قرن سیزدهم هجری بوده است.
میرزا عبدالوهاب کُجانی، ادیب شاعر و خوشنویس ماهر در قرن سیزدهم هجری در اصفهان بوده است. وی در روستای «کُجان» اردستان متولّد شد و در اردستان سکونت گزیده است. مدّتی نزد محمّدعلی عرب عامری از حکام آن نواحی به امور دیوانی مشغول بود و چون نتوانست از این راه مخارج خود را تامین کند به اصفهان آمده و به خدمت مجتهد و مرجع آن عهد سیّدمحمّدباقر حجّةالاسلام شفتی درآمد و او را مدح گفت.او غزل و قصیده را نیکو می گفته و خطوط نسخ و شکسته و نستعلیق را نیکو می نوشته و در فن سیاق مهارت داشته است. او اشعاری در مدح سیّدحجةالاسلام دارد.
وفازواره ای، محمد علی، تذکره مآثرالباقریه، ص۱۰۷.
۱. ↑ وفازواره ای، محمد علی، تذکره مآثرالباقریه، ص۱۰۷.
منبع
مهدوی، سیدمصلح الدین، اعلام اصفهان، ج۴، ص۴۱۴.
...