عبدالله بن محمدجعفر اصفهانی
عبدالله بن محمدجعفر اصفهانی از نسخنویسان و کاتبان شناختهشده سده یازدهم هجری در شهر اصفهان بوده است که در دوران شکوفایی علمی و فرهنگی عصر صفوی فعالیت میکرد. او در زمانی میزیست که اصفهان یکی از مهمترین مراکز علمی، دینی و هنری ایران بهشمار میآمد و کتابت نسخههای خطی در آن دوره اهمیت فراوانی داشت. عبدالله بن محمدجعفر اصفهانی به سبب مهارت در کتابت و استنساخ آثار علمی و دینی شناخته میشود و نام او در شمار کاتبان و نسخهپردازانی آمده است که در حفظ و انتقال میراث علمی اسلامی نقش داشتند. از آثار شناختهشده او، کتابت نسخهای از کتاب «زبدة الاصول» اثر شیخ بهایی است که این نسخه در کتابخانه دانشکده حقوق نگهداری میشود و نشاندهنده دقت و هنر او در نسخهنویسی است. کتاب «زبدة الاصول» از آثار مهم علمی در زمینه اصول فقه بهشمار میرود و کتابت آن نیازمند سواد، آشنایی علمی و مهارت بالای خوشنویسی بوده است. در دورهای که صنعت چاپ هنوز رواج نداشت، افرادی مانند عبدالله بن محمدجعفر اصفهانی وظیفه تکثیر و حفظ کتابهای علمی را بر عهده داشتند و به همین دلیل جایگاه مهمی در گسترش دانش و فرهنگ اسلامی داشتند. نام او در منابع کتابشناسی و فهرستهای نسخههای خطی ذکر شده و پژوهشگران تاریخ فرهنگ و کتابت از او به عنوان یکی از کاتبان فعال عصر صفوی یاد کردهاند. اطلاعات مربوط به وی در آثاری مانند «اعلام اصفهان» نوشته سیدمصلحالدین مهدوی و نیز فهرستهای نسخههای خطی ثبت شده است. هرچند جزئیات فراوانی از زندگی شخصی او در دست نیست، اما همان آثار باقیمانده نشان میدهد که او در حوزه کتابت و استنساخ، فردی دقیق و مورد اعتماد بوده است.
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] عبداللّه بن محمدجعفر اصفهانی، از نسخ نویسان قرن یازدهم هجری در اصفهان بوده است.
عبداللّه بن محمّدجعفر اصفهانی، از نسخ نویسان قرن یازدهم هجری در اصفهان بوده است. از آثارش کتابت نسخه ای از «زبدة الاصول» شیخ بهائی است که در کتابخانه دانشکده حقوق موجود است.
دانش پژوه، محمدتقی، فهرست حقوق، ص۳۶۱.
۱. ↑ دانش پژوه، محمدتقی، فهرست حقوق، ص۳۶۱.
منبع
مهدوی، سیدمصلح الدین، اعلام اصفهان، ج۴، ص۳۱۷.
...