عبدالرحمن بن محمد انصاری اسیدی، مشهور به ابن دباغ، فقیه، مورخ، محدث و متصوف قرن هفتم هجری قمری است. او در سال ۶۰۵ هجری قمری در قیروان (واقع در تونس کنونی) متولد شد و در سال ۶۹۹ هجری قمری درگذشت. ابن دباغ در خانوادهای علمی و مذهبی پرورش یافت و در دوران حیات خود در زمینههای فقه، تاریخ، حدیث و تصوف آثار متعددی از خود به جای گذاشت.
وی تألیفات متعددی دارد که برخی از مهمترین آنها عبارتند از:
معالم الإیمان فی معرفة أهل القیروان: این کتاب در چهار جلد به بررسی احوال و ویژگیهای اهل قیروان پرداخته و نقش آنها را در گسترش اسلام در این منطقه مورد بررسی قرار میدهد.
تاریخ ملوک الاسلام: در این اثر، تاریخ پادشاهان اسلامی از آغاز تا دوران معاصر نویسنده مورد بحث قرار گرفته است.
جلاء الافکار فی مناقب الانصار: این کتاب به بررسی فضایل و مناقب صحابه پیامبر اسلام، بهویژه انصار، میپردازد.
جایگاه علمی و دینی
عبدالرحمن بن محمد انصاری اسیدی در حوزههای فقهی و حدیثی از جایگاه ویژهای برخوردار بود و در محافل علمی آن دوران حضور فعال داشت. او همچنین در زمینه تصوف آثار و تألیفات قابل توجهی دارد که نشاندهنده گرایشهای عرفانی اوست. با وجود اینکه اطلاعات دقیقی از زندگی شخصی او در دست نیست، اما آثارش نشاندهنده عمق دانش و تعهد دینی اوست.
