عاجن

ورزنده

عاجن. [ ج ِ ] ( ع ص ) ناقه ای که بچه در شکمش قرار نگیرد. || پیری که از ضعف تکیه بر زمین کرده برخیزد. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ) ( آنندراج ).