لغت نامه دهخدا
طحون. [ طَ ] ( ع اِ ) مقدار سه صد گوسفند. || لشکر گران. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). لشکر شکننده همه چیز را. ( مهذب الاسماء ). الکتیبة العظیمة. ( قاموس ). قال الجوهری: تطحن مالقیت،و هو مجاز. ( تاج العروس ). || لشکر. || کارزار. || شتر بسیار. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). || الابل الکثیرة کالطحانة. ( قاموس ). و قیل: الطحانة و الطحون الابل اذا کانت رفاقاً و معها اهلها. ( تاج العروس ). || در دونسخه خطی از مهذب الاسماء: الطحون؛ شتر بسیارشیر.
