طحمره

لغت نامه دهخدا

( طحمرة ) طحمرة. [ طَ م َ رَ ]( ع مص ) برجستن. || پر کردن مشک. || به زه کردن کمان را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
طحمرة. [ طِ م ِ رَ ] ( ع اِ ) پاره ابر. || موی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). ومنه: ما علی رأسه طحمرة؛ ای شعرة. ( منتهی الارب ).

متمایز یعنی چه؟
متمایز یعنی چه؟
اورگیم یعنی چه؟
اورگیم یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز