طبب

لغت نامه دهخدا

طبب. [ طِ ب َ ] ( ع اِ ) ج ِ طبة. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). رجوع به طبة شود.
طبب. [ طَ ب َ ] ( اِخ ) جایگاهی است در نجد. ( معجم البلدان ).

جایگاهی است در نجد