لغت نامه دهخدا
طبالی. [ طَب ْ با ] ( حامص ) شغل طبال. طبالة تبیره زنی. دُهل زنی.
- امثال:
طَبّالی بِه ْ که بَطّالی.
طبالی. [ طَب ْ با ] ( حامص ) شغل طبال. طبالة تبیره زنی. دُهل زنی.
- امثال:
طَبّالی بِه ْ که بَطّالی.
(طَ بّ ) [ ع - فا. ] (حامص. ) طبل - نوازی.
طبل - نوازی.