طابن تصویر معنی طابن لغت نامه دهخدا طابن. [ ب ِ ] ( ع ص ) زیرک. فهیم. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). || مرد استاد. دریابنده. ( مهذب الاسماء ). کلمات مرتبط بزاع وعوعی رابته منفوه متنبل ضباضب گزارش محتوای نامناسب
