صوعه

( صوعة ) صوعة. [ ص َ ع َ ] ( اِخ ) پشته ای است. در شعر ابن مقبل:
لمن ظعن هبت بلیل فاصبحت
بصوعة تحدی کالفسیل المکمم.( معجم البلدان ).

پشته ایست