لغت نامه دهخدا
( صهارة ) صهارة. [ ص ُ رَ ] ( ع اِ ) گداخته از هر چیزی. || هر پاره از پیه و مغز استخوان و مغز سر و جز آن. || آفتاب پرست. ( منتهی الارب ).
( صهارة ) صهارة. [ ص ُ رَ ] ( ع اِ ) گداخته از هر چیزی. || هر پاره از پیه و مغز استخوان و مغز سر و جز آن. || آفتاب پرست. ( منتهی الارب ).