لغت نامه دهخدا
صلت دادن. [ ص ِ ل َ دَ ] ( مص مرکب ) جایزه دادن. عطا دادن: داود سواران را صلت داد و گفت تاپیل سوی نشابور برند. ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 579 ).
یا صلت ده به آشکار مرا
یا به پنهان قصیده بازفرست.خاقانی.و نذر کن که صدقه و صلت به درویشان و مستحقان دهی. ( سندبادنامه ص 109 ). رجوع به صلة شود.