صرفیین

صرفیین. [ ص َ فی یی ] ( ع ص، اِ ) ج ِ صرفی در حالت نصب و جر رجوع به صرفی و رجوع به صرفیون شود.

( صفت اسم ) جمع صرفی. توضیح در عربی در حالت نصبی و جری استعمال شود ولی در فارسی مراعات این قاعده نکنند.