صدا پیچیدن

صدا پیچیدن. [ ص َ/ ص ِ دَ ] ( مص مرکب ) انعکاس صدا در محوطه ای یا جایگاهی چنانکه بر اثر انعکاس آواز قوی شود:
مخور صائب فریب فضل از عمامه زاهد
که در گنبد ز بی مغزی صدا بسیار می پیچد.صائب.

( مصدر ) انعکاس صدا در محوطه ای چنانکه بر اثر انعکاس آواز قوی شود.