لغت نامه دهخدا
( صحابیة ) صحابیة. [ ص َ بی ی َ ] ( ع ص نسبی، اِ ) تأنیث صحابی. زنی که درک صحبت رسول ( ص ) کرده است. ج، صحابیات.
( صحابیة ) صحابیة. [ ص َ بی ی َ ] ( ع ص نسبی، اِ ) تأنیث صحابی. زنی که درک صحبت رسول ( ص ) کرده است. ج، صحابیات.
( صفت ) مونث صحابی زنی که درک صحبت رسول ص را کرده جمع: صحابیات.