واژه «شیخاوغلی» ترکیبی است از دو جزء «شیخ» و «اوغلی» که ریشهای ترکی - اسلامی دارد. «اوغلی» در زبانهای ترکی به معنای پسرِ، فرزندِ یا منسوب به است؛ بنابراین شیخاوغلی به معنای فرزند یا وابسته به شیخ میباشد. این واژه بیشتر به عنوان نام خانوادگی، لقب یا نام طایفهای به کار رفته است. در گذشته، شیخاوغلی معمولاً به کسانی اطلاق میشد که نسبت خانوادگی یا معنوی با شیخ، عالم دینی یا پیشوای مذهبی داشتهاند. این عنوان میتوانست نشانهای از جایگاه اجتماعی، دینی یا احترام خانوادگی باشد. امروزه نیز شیخاوغلی در برخی مناطق ایران، آذربایجان، ترکیه و قفقاز به صورت نام خانوادگی یا نام محلی باقی مانده است. به طور کلی، این واژه بیانگر انتساب، تبار یا وابستگی به شخصیت دینی به نام شیخ است.
شیخ اوغلی
لغت نامه دهخدا
شیخ اوغلی. [ ش َ اُغ ْ ] ( اِخ ) شیخ زاده. فرزند شیخ. لقبی دیگراست هر یک از پادشاهان صفوی را. ( از فرهنگ فارسی معین، ذیل شیخاوند ). رجوع به شیخ زاده و شیخاوند شود.