لغت نامه دهخدا
شکم خاریدن. [ ش ِ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) کنایه از بهانه کردن و عذر آوردن باشد. ( برهان ) ( از غیاث ) ( از ناظم الاطباء ). کنایه ازبهانه کردن است. ( انجمن آرا ) ( آنندراج ):
مردم از مشتری و زهره و چرخ
خود سعادت چرا طمع دارد
کآن یکی زاهد فسرده دلیست
کز همه کارها شکم خارد
وآن دگر قحبه ایست زانیه ای
که همه شب خدای آزارد.انوری ( از انجمن آرا ).
