شمخز

لغت نامه دهخدا

شمخز. [ ش ِ / ش ُم ْ م َ ] ( ع ص ) بلندنظر. || فربه و ستبر از مردم و از شتر. ( از اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).

بلند نظر یا تکبر و بزرگ منشی