شعرباره تصویر معنی شعرباره لغت نامه دهخدا شعرباره. [ ش ِ با رَ / رِ ] ( ص مرکب ) شعردوست. بسیار عاشق شعر. ( یادداشت مؤلف ): رفیقی داشتم عالی ستاره دلی چون آفتاب و شعرباره.عطار. فرهنگ فارسی شعر دوست بسیار عاشق شعر کلمات مرتبط عاشق باره خور پرست شکر باره ماه پاره آفتاب سا آستاره