لغت نامه دهخدا
شرف یافتن. [ ش َ رَ ت َ ] ( مص مرکب ) افتخار یافتن. به فخر و مباهات رسیدن. ( از فرهنگ فارسی معین ):
مردم ز علم و فضل شرف یابد
نز سیم و زر و از خزطارونی.ناصرخسرو.اگر دانش بیلفنجی به فضل توشرف یابد
پدرت و مادر و فرزند وجد و خویش و خال و عم.ناصرخسرو.شرف یافته مشتری از حمل
گراییده از علم سوی عمل.نظامی.|| دارای قدر و شرف گشتن. ( در اصطلاح نجوم ). رجوع به شرف در این معنی شود.
