شداقم

لغت نامه دهخدا

شداقم. [ ش ُ ق ِ ] ( ع اِ ) شیر بیشه. ( منتهی الارب ). شیر. ( از اقرب الموارد ). || ( ص ) فراخ کنج دهان. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). رجوع شود به شدقم.