شتک زدن

شتک زدن. [ ش َ ت َ زَ دَ ] ( مص مرکب ) پاشیدن رشحات آب یا مایعی دیگر. ( یادداشت مؤلف ). || موج زدن. تموج. ( یادداشت مؤلف ).
- شتک زدن آب روی سنگ؛ ترشح و پریدن ذرات آب رودخانه و نهر، جز آن بر اثرجریان تند و سریع آن بر روی سنگها و به اطراف و حوالی. ( فرهنگ لغات عامیانه جمالزاده ).
|| انعقاد مایعی غلیظ بر شیئی: سر شب که شد، پدرش با کلاه تخم مرغی که دوغ آب گچ رویش شتک زده بود ازبنایی برگشت. ( زنده به گور صادق هدایت ص 76 و 77، از فرهنگ فارسی معین ).

(ش تَ. زَ دَ ) (مص ل. ) (عا. ) سفت شدن ترشحات مایعات بر چیزی.

( مصدر ) انعقاد مایعی غلیظ بر شئ: سر شب که شد پدرش که با کلاه تخم مرغی که دوغ آب گچ رویش شتک زده بود از بنایی بر گشت.

(عا.)
سفت شدن ترشحات مایعات بر چیزی.