لغت نامه دهخدا
زشت سیرتی. [ زِ رَ ] ( حامص مرکب ) گستاخی. بی ادبی. زشت کرداری. ( ناظم الاطباء ). رجوع به ماده قبل، زشت و دیگر ترکیبهای آن شود.
زشت سیرتی. [ زِ رَ ] ( حامص مرکب ) گستاخی. بی ادبی. زشت کرداری. ( ناظم الاطباء ). رجوع به ماده قبل، زشت و دیگر ترکیبهای آن شود.
گستاخی بی ادبی و زشت کرداری