لغت نامه دهخدا
زبان درنهادن. [ زَ دَ ن ِ / ن َ دَ ] ( مص مرکب ) بدگویی کردن. عیب گرفتن. بر زبان گرفتن. بزبان گرفتن. در زبان گرفتن:
زبان در نهندش بایذا چو تیغ
که بدبخت زر دارد از خود دریغ.سعدی ( بوستان ).
زبان درنهادن. [ زَ دَ ن ِ / ن َ دَ ] ( مص مرکب ) بدگویی کردن. عیب گرفتن. بر زبان گرفتن. بزبان گرفتن. در زبان گرفتن:
زبان در نهندش بایذا چو تیغ
که بدبخت زر دارد از خود دریغ.سعدی ( بوستان ).
بد گویی کردن عیب گرفتن در زبان گرفتن