لغت نامه دهخدا
زبان برگشودن. [ زَ ب َ گ ُ دَ ] ( مص مرکب ) زبان برگشادن. آغاز سخن کردن:
ز سرتیزی آن آهنین دل که بود
بعیب پریرخ زبان برگشود.سعدی ( بوستان ).
زبان برگشودن. [ زَ ب َ گ ُ دَ ] ( مص مرکب ) زبان برگشادن. آغاز سخن کردن:
ز سرتیزی آن آهنین دل که بود
بعیب پریرخ زبان برگشود.سعدی ( بوستان ).