زبان براوردن
لغت نامه دهخدا
( زبان برآوردن ) زبان برآوردن. [ زَ ب َ وَ دَ ] ( مص مرکب ) کنایه از آن است که حیوان از شدت تشنگی زبان خود را از دهان برمی آورد. ( از بهار عجم ) ( ارمغان آصفی ) ( آنندراج ). لَقلَقَة؛ زبان برآوردن مار و جنبانیدن آن. ( منتهی الارب ):
از بس که گشت بیدل لب تشنه زلالم
چون خط زبان برآورد بر کوثر تبسم.میرزا بیدل ( از آنندراج ). || شروع به سخن کردن. آغاز تکلم کردن. زبان برگشادن. لب به سخن گشودن. بزبان آمدن:
برآورد پیر دلاور زبان
که ای حلقه درگوش حکمت جهان.سعدی ( بوستان ).
فرهنگ فارسی
( زبان بر آوردن ) کنایه از آنست که حیوان از شدت تشنگی زبان خود را از دهان بر می آرد شروع بسخن کردن
جمله سازی با زبان براوردن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 او در آن موقعیت بسیار دشوار و حساس، به هیچ وجه نتوانست حقیقت آنچه را که در قلبش میگذشت، با زبان براوردن و بیان کردن، به درستی ادا کند.
💡 شاعر بزرگ در اشعار خود با استفاده از استعارههای بسیار پیچیده، توانست احساسات عمیق انسانی را به زیبایی تمام با زبان براوردن و توصیف، به نمایش بگذارد.
💡 وقتی دانشجو در جلسه دفاع از پایاننامه قرار گرفت، به دلیل اضطراب زیاد، از زبان براوردن صحیح و دقیق مفاهیم علمی که مطالعه کرده بود، بازماند.