لغت نامه دهخدا
رنگ باختگی. [ رَ ت َ / ت ِ ] ( حامص مرکب ) رنگ پریدگی. پریدگی رنگ. پریدگی و بیرنگ شدن چهره از خشم یا ترس یا بیماری. رجوع به رنگ باختن و رنگ پریدن و رنگ پریده شود.
رنگ باختگی. [ رَ ت َ / ت ِ ] ( حامص مرکب ) رنگ پریدگی. پریدگی رنگ. پریدگی و بیرنگ شدن چهره از خشم یا ترس یا بیماری. رجوع به رنگ باختن و رنگ پریدن و رنگ پریده شود.
رنگ باخته بودن
رنگ پریدگی پریدگی رنگ