رساله فی علاج الاطفال

[ویکی نور] رسالة فی علاج الأطفال، تألیف طبیبی ناشناس است که تنها می دانیم که شاگرد ابی ماهر موسی بن سیار و معاصر احمد بن نصر صاحب ریاضة المعالجة بوده است. کتاب در موضوع درمان کودکان به زبان عربی است و توسط حسین بن علی حاجی تحقیق و تصحیح شده است.
کتاب مشتمل بر دو مقدمه از محقق و مؤلف و متن اثر در شصت باب است. شیوه نگارش بدین ترتیب است که در هر باب از کتاب به یکی از بیماری های کودکان اشاره شده است. در ابتدا نام بیماری ذکر و معرفی شده است. سپس سبب و علت بیماری تبیین شده و در آخر درمان آن مورد بررسی قرار گرفته است.
این اثر به قلم طبیبی نوشته شده که نام او در هیچ یک از دو نسخه خطی کتاب ذکر نشده است؛ اما در طول مقاله به قرنی که در آن زندگی می کرده و استاد و برخی معاصرینش اشاره شده است. او که از شاگردان ابوماهر موسی بن سیار بوده از بزرگان اطبا بوده است. او استاد علی بن عباس مجوسی صاحب کتاب کامل الصناعة الطبیة بوده و علی بن عباس شاگرد ابوماهر موسی بن سیار بوده است.
دلیل اینکه نویسنده شاگرد ابن سیار بوده آن است که خود نویسنده به عمل و سخن او اشاره و استدلال می کند؛ پس در بعضی اوقات از استادش سؤال می کرده است. همچنین کلمه «ابن سیار» را در جاهای مختلفی از کتابش تکرار می کند؛ 28 بار به ابن سیار و 3 بار به ابوماهر اشاره می کند.
محقق کتاب در مقدمه اش به درخواست یکی از برادران برای تحقیق رساله هایی که به معالجه کودکان اختصاص دارد اشاره کرده است. وی پاسخ به این درخواست را در جهت حفظ این علم شریف و استفاده از تجارب اطبای گذشته در معالجه اطفال دانسته است.
سپس ادامه می دهد که درمان بسیاری از بیماری های کودکان با چیزهای ساده و در دسترس خواهد بود. این نوع درمان سالم تر از دیگر شیوه های درمانی است که طب جایگزین یا جدید تجویز می کند. بلکه می بینیم که اغلب بیماری ها در طب جدید علاج کاملی ندارند یا اینکه اگر هم دارند دارای آثار و تبعات بدی هستند؛ مانند هزینه زیاد یا عوارض جانبی یا شدت درد و مانند آن.