رثیم

لغت نامه دهخدا

رثیم. [ رَ ] ( ع ص ) شکسته بینی خون آلوده. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). بینی شکسته خون آلوده. ( از اقرب الموارد ). || شکسته ٔخون آلود از هر چیزی. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).