لغت نامه دهخدا
رتامی. [ رُ ما ] ( ع ص، اِ ) ج ِ رتیم. قومی که از خوردن رتم بیهوشی آنها را عارض باشد. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
رتامی. [ رُ ما ] ( ع ص، اِ ) ج ِ رتیم. قومی که از خوردن رتم بیهوشی آنها را عارض باشد. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).