ذوالحیه

لغت نامه دهخدا

( ذوالحیة ) ذوالحیة. [ ذُل ْ ح َی ْ ی َ ] ( اِخ ) لقب پادشاهی اساطیری که هزار سال عمر یافت موسوم به ضحاک و بر دوش او دو مار رسته بود. رجوع به ضحاک و آک و بیور شود.

معجر یعنی چه؟
معجر یعنی چه؟
بلاوجه یعنی چه؟
بلاوجه یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز