لغت نامه دهخدا
ذوالبحور. [ ذُل ْ ب ُ ] ( ع ص مرکب ) شعر که آن را به سه بحر و بیشتر توان خواندن.
ذوالبحور. [ ذُل ْ ب ُ ] ( ع ص مرکب ) شعر که آن را به سه بحر و بیشتر توان خواندن.
( ~. بُ حُ ) [ ع. ] (ص مر. ) شعری که دارای سه بحر شعری یا بیشتر باشد.
( اسم ) شعری که بتوان آنرا در سه بحر یا بیشتر خواند.
شعر که آنرا بسه بحر و بیشتر توان خواندن.
شعری که دارای سه بحر شعری یا بیشتر باشد.