ذات الغمر

ذات الغمر. [ تُل ْ غ َ] ( اِخ ) نام موضعی است. قیس هذلی راست:
سقی اﷲ ذات الغمر و بلاً و دیمةً
و جادت علیها بارقات اللوامع.( المرصع )