دوچله
لغت نامه دهخدا
دوچله. [ دُ چ َل ْ ل َ / ل ِ ] ( اِ مرکب ) سقفی که از دوطرف سرازیر باشد. ( ناظم الاطباء ).
جمله سازی با دوچله
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 وقتی که آن درخت بزرگ و قدیمی در میان میدان شهر با شدت بسیار زیادی بر اثر صاعقه به زمین برخورد کرد، بدنه اصلی آن به صورت دوچله جدا شد.
💡 تصمیم‌گیرندگان باید مراقب باشند که با چنین سیاست‌های نادرستی، جامعه را به دوچله تقسیم نکنند و باعث ایجاد شکاف‌های عمیق اجتماعی و سیاسی میان مردم نشوند.
💡 در طول آزمایش‌های انجام شده در آزمایشگاه، مشاهده شد که ماده شیمیایی پس از برخورد با شوک حرارتی به طور ناگهانی به دوچله تقسیم می‌شود.
