دوائح

لغت نامه دهخدا

دوائح. [ دَ ءِ ] ( ع اِ ) ج ِ دائحة. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( اقرب الموارد ). ج ِ دائحة، به معنی درخت بلند و بزرگ. ( آنندراج ). رجوع به دائحة شود.