دفقه

( دفقة ) دفقة. [ دَ ق َ ] ( ع اِ ) یک بار ریختن. ( ناظم الاطباء ). ج، دَفَقات. ( ناظم الاطباء ).
دفقة. [ دِ ف َق ْ ق َ/ دِ ف ِق ْ ق َ ] ( ع ص ) مؤنث دفق است. ( از منتهی الارب ). مادیان نجیب و کریم و شتاب رو. ( از اقرب الموارد ). و رجوع به دفق شود.
دفقة. [ دُ ق َ ] ( ع اِ ) یکباره: جاء القوم دفقةً واحدة؛ بیکباره آمدند. ( از اقرب الموارد )( از منتهی الارب ). || هر آنچه ریخته شود. ( ناظم الاطباء ). ج، دُفَق، دُفَقات. ( ناظم الاطباء ).