لغت نامه دهخدا
دشمنکده. [ دُ م َ ک َ دَ / دِ ] ( اِ مرکب ) جایی که دشمن در آن باشد. جایگاه دشمن. محل خصم:
اندر این دشمنکده کی ماندمی
سوی شهر دوستان میراندمی.مولوی.
دشمنکده. [ دُ م َ ک َ دَ / دِ ] ( اِ مرکب ) جایی که دشمن در آن باشد. جایگاه دشمن. محل خصم:
اندر این دشمنکده کی ماندمی
سوی شهر دوستان میراندمی.مولوی.