درگسلیدن
مترادفها
شکافتن، ترک خوردن
لغت نامه دهخدا
درگسلیدن. [ دَ گ ُ س ِ / س َ دَ ] ( مص مرکب ) گسلیدن. گسیختن:
بدوگفت دست از جهان درگسل
که پایت قیامت برآید ز گل.سعدی.رجوع به گسلیدن شود.
شکافتن، ترک خوردن
درگسلیدن. [ دَ گ ُ س ِ / س َ دَ ] ( مص مرکب ) گسلیدن. گسیختن:
بدوگفت دست از جهان درگسل
که پایت قیامت برآید ز گل.سعدی.رجوع به گسلیدن شود.