دامغول

دامغول. ( اِ ) گرهی که در گلو و اعضای مردم افتد و درد نکند. گره های کوچک و بزرگ که بر تن مردم افتد و درد ندارد. دانه ها و گره ها باشد مانند گردکان که از اعضاء و گلوی مردم برمی آید و درد نمیکند و آنرا سلعه میگویند. ( برهان ). خوک. سلعه. خوکک. چخج. ( زمخشری ). جخش. جخج. غده. || غول. غول بیابانی و او نوعی از جن است. ( برهان ). رجوع به غول شود.

(اِ. ) غده های زیر پوستی که درد ندارد.

۱. غده ای سفت و سخت و بی درد به اندازۀ گردو که در زیر پوست بدن پیدا شود، دیوغول.
۲. غول.
۳. غول بیابانی.

غده‌های زیر پوستی که درد ندارد.