لغت نامه دهخدا
خچور. [ خ ُ ] ( اِ ) حدود. در کتب فارسی «خچورسغد» آمده، یعنی حدود و نواحی ملک سغد و در مصطلحات و بهار عجم نوشته شده که نام جایی است دشوارگذار از ملک آذربایجان که تنگناها دارد و راهش صعب المرور است. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ). رجوع به «خجورسغد» و «خچورسغد» در این لغت نامه شود.
